In memoriam Henk ter Haar (1959-2022)

In memoriam Henk ter Haar (1959-2022)

Gepubliceerd in nieuws Geschreven door  bestuur 27 november 2022

 

Verder

Verder van de wereld weg

Elke dag een beetje 

Dichter naar de hemel toe

Elke dag een treetje

 

Op 25 november 2022 is, na een periode van ziekte, overleden ons lid Henk ter Haar. We condoleren zijn vrouw Jenny, de (schoon)kinderen Nienke en Ruben, Lotte en Jan-Willem, Ruben en Roos en de kleinkinderen Amber, Matthijs, Thomas, Roan en Sep met dit enorm grote verlies.

Ruim 3 jaar geleden werd Henk ziek en kreeg hij de afschuwelijke diagnose ALS.  Een diagnose die binnen het gezin maar ook binnen Dindoa, insloeg als een bom. Verbijstering alom, maar bewonderenswaardig hoe Henk relativeerde en positief bleef. Klagen deed hij niet, sterker nog, hij zei: ,,ik mag niet mopperen, ik ben in mijn hele leven misschien 2 dagen ziek geweest”. 

Henk kwam vanwege werk in Ermelo wonen en trouwde met Jenny. Samen kregen zij drie kinderen; Nienke, Lotte en Ruben.

Het korfbal- en sporttalent van Henk werd opgemerkt tijdens zijn ‘optreden’ bij het Stratenkorfbal in team Kolevaarserf. Naar aanleiding daarvan werd hij gevraagd bij Midweek 1 van Dindoa te komen spelen. In deze periode werd ook oudste dochter Nienke speelster bij de F-jes, later gevolgd door Lotte en Ruben. 

Henk heeft op meerdere vlakken enorm veel betekend voor Dindoa. Binnen een jaar werd hij al gevraagd voor het bestuur. De functie van secretaris werd door hem zorgvuldig uitgevoerd. In die tijd werden de notulen nog op papier afgedrukt en Henk bracht deze zelf rond bij de bestuursleden. Zij moesten dan wel de envelop bewaren zodat die de volgende keer hergebruikt konden worden. Dit kenmerkte Henk; zorgvuldig, kostenbesparend en middels hergebruik te werk gaan.

Na 8 jaren in het bestuur te hebben gefunctioneerd waren er andere taken. De commissie Bouw Sporthal werd in het leven geroepen en ook daar heeft hij zijn steentje aan bijgedragen. Iedere week genieten we nog van het resultaat van al het werk van deze commissie.

Ook als trainer stond Henk zijn mannetje. Hij startte met de teams waar zijn kinderen in speelden maar ook overige teams konden op hem rekenen. In die tijd is hij tevens de motor geweest van het nog steeds bestaande Recreantenteam. Jarenlang stond hij elke woensdagavond paraat om dit team te trainen en om zelf een balletje mee te gooien, totdat zijn ziekte het hem belette om te sporten.

Verder kennen we Henk uiteraard ook als teambegeleider van de selectie, als filmer, en degene die de gegevens en statistieken voor Gamebreaker regelde. In die tijd was Jenny verantwoordelijk voor de verzorging bij de selectie en zo waren ze iedere zaterdag samen op pad en betrokken bij Dindoa.

Nadat Henk stopte als teambegeleider bleef hij filmen maar was hij tevens de razende reporter ter plekke voor krant en radio. Eerst langs de lijn, maar later in zijn aangeschafte ‘marktplaats’ scheidsrechterstoel. Weer of geen weer, hoog op zijn stoel deed hij verslag en genoot hij van de wedstrijden.

Er zijn meerdere taken en zaken die Henk gedaan heeft. Hij heeft niet voor niets de beker voor ‘Vrijwilliger van het jaar’ gekregen. Tijdens de ledenvergadering van 2020 is hij gehuldigd vanwege zijn 25-jarig lidmaatschap.  

Dindoa had een speciaal plekje in zijn hart. Tot het laatst toe was hij de meest trouwe supporter. De ‘Henk ter Haar-tribune’ is een zichtbaar teken van zijn verbondenheid met Dindoa. Onzichtbaar maar voor altijd in ons hart zijn de mooie herinneringen aan een betrokken, sociaal en fijn (sport)mens. Wij zullen hem enorm missen.

Dindoa is Henk veel dank verschuldigd.

We wensen Jenny, kinderen en kleinkinderen van harte sterkte om dit grote gemis te verwerken.